• یکشنبه 20 مهر 1399 14:23
  • كد: 1174

طراحان و برنامه‌ریزان در بسیاری از نقاط جهان به نقش مشارکت مردمی در توسعه شهری پی برده و به روش‌های خلاقانه متفاوتی سعی کرده‌اند شهروندان را در طراحی شهری سهیم کنند.

اگرچه بسیاری از سیاستمداران جهان مشارکت مردم در امور شهری را امری خطرناک تلقی و از وقوع آن خودداری می‌کنند، با این حال، چه بسا کشورهایی که حضور مردم در تصمیم‌گیری‌های شهری را امری با پیامدهای مثبت بی‌شمار در نظر می‌گیرند. برنامه‌ریزان در بسیاری از نقاط جهان، به روش‌های مختلف شهروندان را به ارائه نظرات و انتقادات خود برای طراحی شهری سوق می‌دهند و از این طریق، از نقص‌های موجود در شهرها باخبر می‌شوند و هر چه بیشتر در رفع آن‌ها می‌کوشند. توجه به اینکه شهروندان چگونه می‌توانند اثرات مثبتی از خود در طراحی شهری به جای بگذارند از اهمیت بالایی برخوردار است که در ادامه به بررسی این موضوع پرداخته می‌شود.

 

وجود شهروندان در مدیریت شهری بسیار مهم است. بدیهی است که بسیاری از دولت‌ها، نهادهای بین‌المللی و مراکز آموزشی فعالیت‌های خود را به شکل نهفته انجام می‌دهند و اغلب بر فرآیندها، سیستم‌ها و ساختارهای سازمانی تمرکز می‌کنند. در چنین کشورهایی، مردم اغلب نادیده گرفته می‌شوند، خدمات دولتی را دریافت می‌کنند و از فرآیندهای طراحی شهری کاملاً بی‌خبر هستند. طراحان شهری باید از اهداف و برنامه‌های شهری تا حد امکان رونمایی و شهروندان را با این روندها آگاه کنند تا مردم خود را در مقابل سکونتگاه‌هایشان مسئول بدانند و اقدامات مفیدی انجام دهند.

سهیم‌سازی شهروندان نباید به امری پیچیده تبدیل شود. بسیاری از برنامه‌ریزان بر این باورند که سهیم‌سازی مردم در طراحی شهری ممکن است سرعت انجام فرآیندهای بازسازی شهری را کاهش دهد و این در حالی است که برخی از طراحان به عکس این قضیه اعتقاد دارند و استدلال می‌کنند که شهروندان باعث پیشرفت هرچه سریع‌تر و بهتر پروژه‌های شهری می‌شوند. در واقع، از نظر بسیاری از طراحان و مقامات ارشد محلی، اثربخشی سیاست‌های عمومی تا حد زیادی به واکنش شهروندان و بنگاه‌های اقتصادی بستگی دارد به طوری که اگر مردم به موقع و کارآمد در فرآیندهای شهری سهیم شوند، آنگاه این واکنش‌ها ممکن است قابل پیش‌بینی باشد و مدت زمان و هزینه زیادی را برای دولت‌ها ذخیره کند.

 

مشارکت شهروندان باید به یک استراتژی برای افزایش همکاری در طراحی شهری تبدیل شود. سهیم‌سازی شهروندان در تصمیم‌گیری‌ها و طراحی‌های شهری باید به گونه‌ای خردمندانه صورت گیرد که منجر به افزایش همکاری بین مردم و کارکنان دولت و نه اختلاف نظر بین آن‌ها شود. در فرآیندهای تصمیم‌گیری شهری، مردم و کارکنان دولت باید با هم متحد شوند، هدف واحدی در پیش گیرند تا چالش‌های موجود بر سر راه طراحی شهری پایدار را از میان بردارند و اثرات ناشی از تعصبات شخصی را به حداقل برسانند.

 

مشارکت شهروندی مستلزم ایجاد اعتماد بین نهادهای مختلف است. اعتماد شهروندان به نهادهای مختلف دستاورد بزرگی برای کشورها به شمار می‌رود چرا که اجرای خوشایند سیاست‌های عمومی و ارائه خدمات را در پی دارد. اگر چنین اعتمادی وجود نداشته باشد، دولت‌ها هزینه‌ها و سختی‌های زیادی را در هنگام طلب خدمات در خارج از سیستم‌های عمومی رسمی پیش رو خواهند داشت./ سرویس ترجمه ایمنا

افزودن ديدگاه